سرمایه گذاری در حوزه های نفتی استان آلبرتای کانادا باعث رونق و توسعه این استان شده است. تا اکنون 36 میلیارد دلار در منابع نفتی این استان سرمایه گذاری شده است و پیش بینی می شود که طی دهه آینده 46 میلیارد دلار دیگر به این سرمایه گذاری ها افزوده شود. دستمزد های اغواء کننده 120 هزار دلاری، کارگران زیادی را به سوی این حوزه های نفتی سرازیر کرده است. در شهر کوچک مکمورای – ناحیه ای در شمال استان آلبرتا- دیگر نشانی از رخوت و سکوت گذشته نیست و جای آن را ازدحام فرودگاه و کازینوی شهر گرفته است. اما همواره سرمایه گذاری های بزرگ، مشکلات بزرگی را نیز به همراه دارد. آماده نبودن زیرساخت های این شهر ها برای توسعه فعلی و افزایش آمار اعتیاد را می توان از جمله این مشکلات دانست.
شلدون گرمین نماینده شهردار می گوید در شش سال گذشته در حدود 9 درصد به جمعیت این شهر افزوده شده است. دیگر از هر سو بجای جنگل ها ،ردیف هایی از خانه های چوبی به چشم می خورد. جالب است که قیمت این خانه ها حتی از خانه ای در حومه شهر تورنتو گران تراست. هزینه تهیه مسکن بگونه ای سرسام آور افزایش پیدا کرده است.
مقامات محلی از صدور اجازه ساخت در مرکز شهر جلوگیری می کنند زیرا سامانه فاضلاب شهری پاسخگوی وضعیت کنونی نبوده و فاضلاب شهری در حال سرریز شدن است. از سویی دیگر سیستم حمل و نقل شهری نیز مختل شده است. ترافیک سنگین در تنها خیابانی که این ناحیه را به دیگر را نقاط استان منتهی می کند نمونه ای از این مشکلات است. افزایش ناگهانی جمعیت در این مناطق مراکز پزشکی و خدمات شهری را نیز بی نصیب نگذاشته است. پزشکان از فشار کاری خود گلایه می کنند. تنها راه تامین منبع مالی لازم برای برطرف کردن مشکلات ایجاد شده افزایش مالیات بر دارایی ( عوارض شهری) است. اما افراد محلی در شرایط کنونی نیز از بالا رفتن خرج و مخارج زندگی به ستوه آمده اند. آنان معتقدند که شرکت های نفتی باید هزینه های لازم برای توسعه شهری را بپردازند نه ساکنان شهر.
آمار جرم و بزه کاری به طور چشم گیری در این نواحی افزایش پیدا کرده است. آخر هفته ها کارگران مستقر در خوابگاه های نزدیک حوزه های نفتی و معادن برای تفریح به شهرهای اطراف هجوم می آورند. این تفریحات بیشتر به نوشیدن الکل ، کشیدن انواع مواد مخدر و سکس خلاصه می شود. یکی از ساکنین قدیمی شهر می گوید: « این شهر غرق در کوکائین است». استعمال ماریجوانا، کراک و کریستال به وفور در شهر رایج است. آمار اعتیاد به مواد مخدر در مناطق شمالی استان آلبرتا (حوزه های نفتی) چهار برابر بیش از دیگر مناطق استان می باشد.
هارولد هافمن از متخصصین شهر ادمونتون در امور پزشکی و بهداشتی محیط کار به آماری اشاره می کند که بر اساس آن آزمایش اعتیاد در حدود 40 درصد از کارگران مثبت بوده است. این آزمایش اعتیاد از دسته ای از کارگران که در محل کار دچار حادثه شده اند گرفته شده است و دسته دیگر کارگرانی بوده اند که به منظور نظارت بر محیط کار مورد آزمایش قرار گرفته اند. این شرکتها از رواج مواد مخدر در میان کارگران شان بسیار نگران هستند زیرا از سویی اعتیاد در بازده کاری آنان تاثیر منفی داشته و از سوی دیگر باعث افزایش وقوع حادثه در محل کار شده است. بی شک کوچکترین حوادث در میدان های نفتی و معادن می تواند زیان های جبران ناپذیر و حتی جانی به بار آورد. حوادث در محل کار دراستان آلبرتا در دو سال گذشته حدود 17 درصد افزایش پیدا کرده و در سال 2006 در حدود 180 هزار مورد سوانح کاری گزارش شده است که ناظران اعتیاد به مواد مخدر را یکی از دلایل افزایش اینگونه حوادث می دانند.
در بسیاری از شرکتهای بزرگ گذراندن آزمایش اعتیاد از جمله شرایط لازم برای استخدام می باشد. این شرکت ها همچنین بعد از وقوع هر حادثه، آزمایش اعتیاد را در دستور کار خود دارند. اما کارگران معتاد راه فرار از آزمایش اعتیاد را پیدا کرده اند. آنها بسته های ادرار مصنوعی – که در محیط آزمایشگاهی ساخته شده است – را به سادگی از داروخانه ها تهیه می کنند. اما در شرکتهای کوچک وضعیت مشابه ای حکم فرما نیست. با توجه به آن که در آن مناطق میان کارفرمایان رقابتی تنگاتنگ برای جذب نیروی کار وجود دارد، شرکتهای کوچکتر برای از دست ندادن کارگران خود چشم شان را بر مسئله اعتیاد کارگران شان می بندند. لورنس دری، متخصص مسایل اعتیاد در دانشگاه ادمونتون می گوید که از یکی از کارفرمایان شنیده است که اگر او کارگرانش را تحت آزمایش اعتیاد قرار دهد، نیمی از آنها را از دست خواهد داد و آنها به اردوی شرکت های رقیب خواهند پیوست.
Boomtown on a bender, Jun 28th From the Economist Print Edition, “The Downside of explosive growth in northern Alberta”
